VERDIEPINGSARTIKEL
Wat is eindheffing en hoe ga je ermee om?
Traditioneel wordt loonbelasting geheven door inhouding op het loon van de werknemer. Sinds 1997 vindt de heffing van loonbelasting ook plaats bij een tweede heffingssubject, de inhoudingsplichtige. Dit is vaak de werkgever. Deze belastingheffing wordt eindheffing genoemd. In de Wet op de loonbelasting 1964 (Wet LB 1964) zijn verschillende vormen van eindheffing vastgelegd. Ook kennen we inmiddels enkele zogenoemde ‘pseudo-eindheffingen’. Welke vormen van eindheffing zijn er?
Dit verdiepingsartikel is geschreven door Sander van Dijk, Tax Advisor bij Mazars, e-mail: sander.van.dijk@mazars.nl
Bij eindheffing neemt je organisatie de heffing voor haar rekening, waardoor de werknemer is vrijgesteld van inkomstenbelasting over dit loonbestanddeel. De volgende vormen van eindheffing zijn op dit moment in de Wet LB 1964 opgenomen:
- werkkostenregeling (WKR);
- naheffingsaanslagen;
- tijdelijke knelpunten van ernstige aard;
- doorlopend afwisselend gebruik bestelauto’s;
- verstrekkingen aan anderen dan werknemers;
- goederen en diensten in de promotionele sfeer en voordelen uit spaarsystemen voor anderen dan werknemers;
- publiekrechtelijke uitkeringen.
Eindheffingsloon is – behalve bij naheffingsaanslagen – geen premieloon voor de werknemersverzekeringen en de inkomensafhankelijke bijd