Platformwerk is inmiddels niet meer weg te denken uit onze economie. Denk aan maaltijdbezorgers, taxichauffeurs en schoonmakers die via apps als Deliveroo, Uber of Helpling worden ingezet. Vaak staan deze werkenden ingeschreven al zzp’er, maar die kwalificatie staat steeds vaker ter discussie. In dit artikel lees je waar je als organisatie op moet letten bij het beoordelen van arbeidsrelaties.
Dit verdiepingsartikel is geschreven door mw. mr. Iris E.E. Taling, advocaat bij Wieringa Advocaten, e-mail: taling@wieringa.nl
Werkenden via een platform leveren hun diensten op afroep, zonder vaste uren. Zeker nu de Belastingdienst vanaf 1 januari 2025 strenger handhaaft op schijnzelfstandigheid lopen organisaties hierdoor risico op naheffingen en boetes bij een onjuiste kwalificatie.
Het idee achter platformwerk is helder: een werkende biedt via een digitaal platform diensten aan en werkt wanneer er vraag is. Is die vraag er niet, dan is er ook geen werk. Zo gold bijvoorbeeld bij Uber dat een chauffeur pas werkzaamheden kon verrichten tegen betaling nadat een passagier via de app een rit had aangevraagd. Voor platforms is dit model aantrekkelijk (video): er is geen loondoorbetaling bij ziekte, geen ont