Het verschil: de RI&E en de arbocatalogus

Werkgevers denken soms dat een arbocatalogus niet nodig is omdat zij al een RI&E en plan van aanpak hebben. In de RI&E en het bijbehorende plan van aanpak staan al veel bedrijfsspecifieke maatregelen en ook in uw cao staan afspraken over arborichtlijnen en maatregelen. Toch heeft de arbocatalogus vaak toegevoegde waarde.

29 januari 2019 | Door redactie

Er bestaan belangrijke verschillen tussen de arbocatalogus (tools) aan de ene kant en de risico-inventarisatie en -evaluatie (RI&E) en het plan van aanpak (PvA) aan de andere kant. De arbocatalogus is niet wettelijk verplicht en de RI&E (tools) en het plan van aanpak wel. Ten tweede is daar de werkingssfeer. De arbocatalogus werkt op sectorniveau en de RI&E en het plan van aanpak zijn van toepassing op een afzonderlijke organisatie.

RI&E en arbocatalogus hebben verschillende status

De RI&E dekt alle voorkomende risico’s, de catalogus meestal maar een deel daarvan. En natuurlijk is daar nog de status. De arbocatalogus is een oplossingenboek, dat wordt gebruikt als referentiekader bij het vormgeven van het arbobeleid en bij handhaving, terwijl de RI&E en het bijbehorende PvA verplicht zijn voor de werkgever om aan het wettelijke minimumbeschermingsniveau te voldoen.

OR of PVT betrokken bij samenstellen RI&E

Werkgevers- en werknemersorganisaties stellen gezamenlijk de arbocatalogus op, terwijl uw organisatie in samenwerking met de OR of PVT de RI&E en het bijbehorende plan van aanpak samenstelt. Het instemmingsrecht van artikel 27 van de Wet op de ondernemingsraden (WOR) geeft de mogelijkheid om invloed uit te oefenen bij het opstellen, wijzigen of actualiseren van de RI&E en het plan van aanpak. Door middel van het initiatiefrecht kan de OR maatregelen van de arbocatalogus proberen door te voeren. Zo kan de werkgever minder gemakkelijk aan een maatregel voorbij gaan.

RI&E: wettelijk verplicht document waarin de risico’s binnen een organisatie zijn beschreven.

ARBOCATALOGUS: vrijwillig opgesteld document met een overzicht van de specifieke risico’s in een branche.