Regels bij de 13e maand en eindejaarsuitkering

Voor het toekennen, vaststellen en uitbetalen van een 13e maand of eindejaarsuitkering gelden allerlei regels. Het is belangrijk dat elke organisatie op de hoogte is van die regels. Verrassingen achteraf zijn tenslotte niet prettig, maar ook niet nodig.

25 november 2013 | Door redactie

Voor het uitkeren van een 13e maand of eindejaarsuitkering gelden allerlei fiscale regels. Zo mag u bij het uitkeren geen onderscheid maken tussen medewerkers met een tijdelijk en vast contract. Verder hoeft u geen eindejaarsuitkering uit te keren als de bedrijfsresultaten tegenvallen. Een gebruikelijke bepaling in het personeelsreglement of de arbeidsovereenkomst is dat een eindejaarsuitkering wordt uitgekeerd aan medewerkers voor zover de bedrijfsresultaten dit toelaten. Heeft uw organisatie wel een eindejaarsuitkering gedaan in een jaar dat het bedrijf er nog slechter voorstond dan nu, dan moet u dat dit jaar ook gewoon weer doen.

Verschil tussen 13e maand en eindejaarsuitkering

Een eindejaarsuitkering en een 13e maand kunnen van elkaar verschillen. Een eindejaarsuitkering is vaak afhankelijk van de winst van de organisatie en kan daarom elk jaar anders uitpakken. Een 13e maand is een eenmalige extra betaling aan uw medewerkers ter hoogte van het in de (collectieve) arbeidsovereenkomst vastgestelde bruto maandloon, exclusief vakantietoeslag. Voorwaarde voor het ontvangen van een volledige 13e maand of eindejaarsuitkering is vaak wel dat de medewerker het hele jaar in dienst is geweest bij uw organisatie. Sla daarvoor de cao of de arbeidsovereenkomst erop na.

In het novembernummer van het vakblad MT Rendement – dat op 26 november op de mat valt – leest u meer over de fiscale regels bij een 13e maand of andere eindejaarsuitkeringen. Zorg dat u hiervan goed op de hoogte bent, zodat u uw medewerkers kunt informeren.