VERDIEPINGSARTIKEL
De Wet normering topinkomens (WNT) in vogelvlucht
De Wet normering topinkomens (WNT) is bedoeld om excessieve beloningen in de (semi-)publieke sector aan banden te leggen. Topfunctionarissen in die sectoren mogen geen al te hoge beloning krijgen. Het is daarom slim om regelmatig te toetsen of de organisatie (nog) aan de WNT voldoet. Met welke beloningsgrenzen moet je dan rekening houden?
Dit verdiepingsartikel is is tot stand gekomen in samenwerking met Marxman Advocaten
De WNT maakt een grote inbreuk op de contractsvrijheid van je organisatie. Organisaties die onder de WNT vallen, hebben namelijk niet de mogelijkheid om naar eigen inzicht beloningsafspraken te maken met hun bestuurders en toezichthouders.
De WNT kent strikte normen en sancties bij een overtreding. Om de beloningen te reguleren, is er niet alleen een beloningsmaximum, maar ook een publicatieverplichting. Hierdoor is de WNT ook relevant voor organisaties die hun topfunctionarissen al onder het maximum belonen.
Ten tijde van de invoering van de WNT in 2013 bedroeg het beloningsmaximum nog rond de € 228.000 bruto. In 2015 werd dit in één klap beperkt tot € 178.000. Sindsdien is het maximum wel weer ja