Beroepsziekte

Een beroepsziekte is 'een ziekte of aandoening als gevolg van een belasting die in overwegende mate in arbeid of arbeidsomstandigheden heeft plaatsgevonden'. Bij beroepsziekten kan er sprake zijn van een direct verband met het werk, zoals kanker door asbest en slechthorendheid door overmatig lawaai. Ook zijn er psychische beroepsziektes, zoals een depressie door pesten op het werk. 

Het Nederlands Centrum voor Beroepsziekten (NCvB) gebruikt bovenstaande definitie voor beroepsziekte, die lijkt op de definitie in de Arbowet. Het NCvB spreekt van een beroepsziekte als er een klinisch waarneembare aandoening is die in overwegende mate door werk of arbeidsomstandigheden is veroorzaakt. De juridische definitie is nauwer: die spreekt van het bewijs van een beroepsziekte als er een rechtstreeks verband is tussen een aandoening en blootstelling aan risico’s die de gezondheid kunnen schaden. 

De preventie van beroepsziekten is zeer belangrijk. Een bedrijfsarts kan bijvoorbeeld ingeschakeld worden om de gezondheidsrisico’s in kaart te brengen en tegen te gaan.