Werkgever aansprakelijk voor ziekmakende was

Werkgevers kunnen niet alleen aansprakelijk gesteld worden als hun werknemers een beroepsziekte oplopen, maar ook als de partner van een werknemer daardoor ziek wordt. Dat blijkt uit een uitspraak van Rechtbank Midden-Nederland.

21 januari 2016 | Door redactie

Als een werknemer ziek wordt van zijn werk en daardoor een beroepsziekte oploopt, kan hij de werkgever daar onder voorwaarden aansprakelijk voor stellen (tool). In een recente rechtszaak ging het echter om de echtgenote van een brandweerman die was overleden aan de gevolgen van asbestkanker. Zij had de kanker opgelopen door het wassen van de kleding van haar echtgenoot. Die kleding zat vol met asbeststof.

Echtgenote kwam direct in aanraking met asbeststof

Op de werkplek van de man kwam regelmatig asbeststof vrij. De werkgever had hiervoor geen afzuiginstallatie en ook geen andere maatregelen genomen om het vrijkomen van het stof te voorkomen. Hierdoor zat er veel asbeststof in de kleding van de werknemer. Zijn vrouw kwam bij het uitkloppen en wassen van de kleding dus direct in aanraking met het gevaarlijke asbeststof. De werknemer stelde de werkgever daarom aansprakelijk voor het overlijden van zijn echtgenote.De rechter oordeelde dat de werkgever veiligheidsmaatregelen (tool) had moeten en kunnen nemen om de blootstelling aan en verspreiding van asbeststof te voorkomen. 

Werkgever heeft zorgplicht geschonden

Volgens de rechter had de werkgever daarom toerekenbaar onrechtmatig gehandeld en had de echtgenote van de werknemer daardoor schade geleden. De werkgever moest aan de werknemer een vergoeding betalen voor de immateriële schade die de werknemer geleden had door het overlijden van zijn vrouw en een vergoeding voor de uitvaartkosten: in totaal ruim € 60.000.
Werkgevers moeten dus zorgvuldig omgaan met beroepsziekten (tools). Niet alleen om de gezondheid van de werknemers (en hun familie) te garanderen, maar ook om te voorkomen dat ze hoge schadevergoedingen moeten betalen.
Rechtbank Midden-Nederland, 29 oktober 2015, ECLI(verkort): 8742