Extraterritoriale kosten

Beschrijving

Extraterritoriale kosten zijn extra kosten die werknemers maken wanneer zij tijdelijk in een ander land werken. Werkgevers mogen deze kosten belastingvrij vergoeden als er bewijs is of een vaste vergoeding wordt toegepast volgens de 30%-regeling. Verschillende soorten kosten komen hiervoor in aanmerking, mits zij voldoen aan de gestelde voorwaarden.

Kosten die onder extraterritoriaal vallen

Vergoedbare kosten zijn onder andere:

• extra kosten voor levensonderhoud in het werkland;

• kennismakingsreis met het gezin;

• officiële documenten en persoonlijke papieren;

• medische keuringen en vaccinaties;

• dubbele huisvesting of eerste huisvesting boven 18% van het loon;

• aanvraag van de 30%-regeling;

• opslag van boedel;

• reiskosten voor gezinsbezoek;

• hulp bij belastingaangifte;

• taalcursus;

• telefoonkosten met het thuisland;

• sociale zekerheidsformulieren (zoals E101 of A1);

• internationale school of internationale afdeling.

Kosten die niet meetellen

De volgende kosten vallen niet onder extraterritoriale kosten:

• uitzendtoelagen en -bonussen;

• vermogensverliezen;

• aankoop- en verkoopkosten van woningen;

• belastingcompensatie.

Deze kosten kunnen soms wel als eindheffingsloon of vrije vergoeding worden verwerkt onder de werkkostenregeling.