Werkgevers en collega’s kunnen goede-doelensporters steunen

Als een werknemer zich op sportieve wijze inzet voor een goed doel, door bijvoorbeeld de Alpe d’Huzes of de Roparun te doen, kan zijn werkgever hem op verschillende manieren ondersteunen. Dat kan onder voorwaarden zelfs onbelast! Ook collega’s kunnen een duit in het goededoelenzakje doen.

28 maart 2018 | Door redactie

Veel werknemers zetten zich in voor goede doelen. Dat kan door te collecteren of te doneren aan het goede doel zelf, maar ook door zogenoemde sportieve fondsenwerving. Hierbij levert de werknemer een sportieve prestatie in ruil voor sponsoring. Dat sponsorgeld gaat vervolgens naar het goede doel. Bekende voorbeelden zijn de Alpe d’Huzes en de Roparun.

Verblijf of maaltijd sponsoren

Werkgevers kunnen bijvoorbeeld het verblijf of de maaltijden van de sporters sponsoren tijdens de sportieve prestatie. Ze hebben daarbij drie opties:

  • Ze stellen de maaltijden en het verblijf of één van beide ter beschikking aan het team, door bijvoorbeeld een touringcar of camper ter beschikking te stellen.
  • Ze sponsoren het team en niet de individuele werknemer.
  • Ze geven de individuele werknemer een vergoeding voor zijn verblijf of maaltijden.

Bij de eerste twee opties is er geen sprake van een voordeel voor de individuele werknemer. Het sponsoren van het team of ter beschikking stellen van de maaltijden of het verblijf vormt daarom geen belast loon. Bij de laatste optie is daar wél sprake van. De werkgever moet in dat geval de vergoeding aan de individuele werknemer tot zijn loon rekenen of als eindheffingsloon onderbrengen in de vrije ruimte (tools).

Verlof of vakantie sponsoren                                  

Werkgevers kunnen de werknemers ook tegemoetkomen door bijzonder betaald verlof (tools) toe te kennen. Zo gaat de sportieve prestatie voor het goede doel niet ten koste van het vakantiesaldo van de werknemer.
Werknemers die niet deelnemen, kunnen bijdragen zonder dat ze dit direct in hun portemonnee voelen door één of meer bovenwettelijke vakantiedagen te doneren. Dit moet de werkgever wel op de juiste manier aanpakken om de loonheffingen over de verkochte vakantiedagen te omzeilen. De werknemer die de dagen weggeeft, tekent allereerst een verklaring waarin hij aangeeft dat hij afziet van een bepaald aantal bovenwettelijke vakantie-uren. Vervolgens schenkt de werkgever de waarde van de bovenwettelijke vakantiedagen aan het goede doel. Formeel gezien is er in deze situatie geen sprake van verkoop van vakantiedagen en dus hoeven er geen loonheffingen ingehouden en betaald te worden.