Veroordeling leidt niet altijd tot direct ontslag
Een werknemer die niet op zijn werk kan verschijnen omdat hij gevangen zit na een ernstig misdrijf mag niet automatisch om die reden ontslag op staande voet krijgen. U moet alle omstandigheden van het geval in aanmerking nemen. Als blijkt dat de werkgever niet direct schade lijdt en het misdrijf zich in de privésfeer afspeelde, is er geen sprake van een dringende reden voor onmiddellijk ontslag.
Ontslag op staande voet is een paardenmiddel. Zo'n ontslag is alleen toegestaan in uitzonderlijke gevallen waarin het niet redelijk zou zijn om van de werkgever te eisen dat hij een arbeidsovereenkomst aanhoudt. Recent kwam een zaak op het bordje van de Hoge Raad waarin een bankmedewerker op staande voet was ontslagen. De man had seksueel misbruik gepleegd met zijn minderjarige stiefzoon en was daarvoor opgepakt. Enkele maanden later kreeg hij een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van twee jaar. Na deze uitspraak kreeg de man ontslag op staande voet, omdat zijn werkgever geen vertrouwen meer in hem had.
Man was wel goede werknemer
De man vocht zijn ontslag met succes aan. Alleen het feit dat de bankmedewerker niet op zijn werk kon verschijnen vanwege zijn gevangenisstraf, was geen geldige reden voor ontslag op staande voet. De man had weliswaar ernstige misdrijven begaan, maar die vonden geheel plaats in de privésfeer. Daarnaast stond de man op zijn werk bekend als een goede werknemer en had hij zijn werkgever steeds geïnformeerd over de reden van zijn afwezigheid.
Bedrijf leed niet direct schade
De bank kon niet aantonen direct schade te hebben geleden als gevolg van de veroordeling. De loonbetaling was (terecht) stopgezet en collega's konden de werkzaamheden van de man overnemen. Het ontslag op staande voet was ook volgens de Hoge Raad ongeldig. De man had recht op loondoorbetaling vanaf het moment van zijn vrijlating tot aan de rechtsgeldige beëindiging van zijn arbeidscontract.
Hoge Raad, 17 december 2010, LJB: BO1821