Sinds 2020 is het mogelijk om de rechter te vragen de arbeidsovereenkomst te ontbinden op grond van een combinatie van een aantal wettelijke ontslaggronden. Wijst de rechter de ontbinding toe op deze ‘cumulatiegrond’, dan kan de rechter je veroordelen tot betaling van een cumulatievergoeding aan de werknemer.
Dit verdiepingsartikel is geschreven door Sandra Verberk, advocaat bij NewBaze, e-mail: info@newbaze.nl
In dit artikel lees je onder welke omstandigheden de werknemer aanspraak kan maken op de cumulatievergoeding, hoe je die kunt berekenen en hoe je als werkgever de cumulatievergoeding kunt beperken.
De cumulatievergoeding is de vergoeding die de rechter aan de werknemer kan toewijzen als hij de arbeidsovereenkomst ontbindt op grond van artikel 7:669 lid 3 sub i BW, ook wel de i-grond, cumulatiegrond of combinatiegrond genoemd.
Deze ontslaggrond biedt de mogelijkheid je richten op een combinatie van meerdere ontslaggronden
De i-grond is de jongste telg in de familie van wettelijke ontslaggronden en is pas op 1 januari 2020 ingevoerd. Tot die