Regeling eigen bijdrage WMO is te ingewikkeld

Gemeenten hebben onvoldoende handvaten om mensen te informeren over de financiële gevolgen van de toekenning van de Wet maatschappelijke ondersteuning (WMO). Uit een onderzoek van de Nationale ombudsman blijkt dat de eigen bijdrageregeling in de WMO te ingewikkeld en tegenstrijdig is.

30 maart 2016 | Door redactie

Per 1 januari 2015 hebben gemeenten de zorg voor chronische zieken en gehandicapten gedeeltelijk overgenomen van het Rijk. Dit is geregeld in de WMO. Het is daardoor de taak van een gemeente om ervoor te zorgen dat mensen met een beperking de voorzieningen, hulp en ondersteuning krijgen die ze nodig hebben. Uw organisatie kan daar ook een rol bij spelen door het aanbieden van zorgtaken. Gemeenten geven volgens de Nationale Ombudsman echter te weinig informatie over de financiële gevolgen van het gebruik van deze zorg. De Nationale Ombudsman stelt daarom in zijn recent gepubliceerde rapport ‘Een onverwacht hoge rekening’ (pdf) dat het systeem op de schop moet.

Systeem moet op de schop

In 2015 kreeg de Nationale Ombudsman veel klachten over de eigen bijdrage voor de WMO. Mensen moesten bepaalde keuzes maken, maar kregen geen informatie over de financiële gevolgen van die keuzes. Maanden later kregen ze dan alsnog een hoge rekening op de mat. Hadden ze dat van tevoren geweten, dan hadden ze een andere keuze gemaakt. Mensen moeten soms zelfs de zorg stopzetten, omdat ze de rekening niet kunnen betalen. Dat is volgens de Nationale Ombudsman een verontrustende ontwikkeling.

Gemeenten vinden berekeningen te ingewikkeld

Gemeenten moeten eigenlijk vooraf de hoogte van de eigen bijdrage kunnen aangeven. Dat lukt nu niet, omdat het systeem van berekeningen en codering volgens de gemeenten te ingewikkeld is. De Nationale Ombudsman stelt dat staatssecretaris Van Rijn van Volksgezondheid, Welzijn en Sport met oplossingen moet komen om het systeem uitvoerbaar te maken. Gemeenten moeten de informatieverstrekking verbeteren en beter maatwerk leveren.