VERDIEPINGSARTIKEL
Faillissementsaanvraag aankondigen kan wanbetaler in beweging brengen
Bankroet is hetzelfde als faillissement, maar het is qua herkomst een veel leukere term. Het woord komt van het Italiaanse ‘banca rotta’ (gebroken bank). In de late Middeleeuwen deden handelaren hun financiële zaken aan een soort tafel of toonbank. Vandaar ook de term ‘bank’ voor een geldinstelling. Kon de handelaar zijn schulden niet meer betalen, dan werd zijn bank aan gruzelementen geslagen. Hij was dan bankroet.
Dit verdiepingsartikel is geschreven door Bert van Mieghem, advocaat ondernemingsrecht bij Wybenga Advocaten, e-mail: vanmieghem@wybenga-advocaten.nl
Tegenwoordig komt de curator niet meer iemands toonbank aan stukken slaan, maar een faillissement is nog altijd ingrijpend. De curator neemt op dag één de sleutels en de administratie in én ontslaat het personeel.
De gevolgen zijn heftig, terwijl het heel gemakkelijk is om een faillissement aan te vragen. Als u procedeert over een vordering van € 30.000, bent u al snel een jaar bezig. Maar het faillissement van een klant heeft u binnen een paar weken aangevraagd op basis van drie A4’tjes.
Op de prioriteitenlijst
Uit strategisch oogpunt kan het verstandig zijn het faillissement van een wanbetaler aan te vragen of daarmee te dreigen. Dit heeft weinig zin als uw debiteur al bedolven is onder de schulden.