VERDIEPINGSARTIKEL
Hoe pakt cumulatiegrond voor ontslag uit in de praktijk?
Per 1 januari 2020 werd de Wet arbeidsmarkt in balans (WAB) ingevoerd, met daarbij de introductie van een nieuwe ontslaggrond: de i-grond (cumulatiegrond). Wat houdt de cumulatiegrond in en hoe gaan rechters ermee om? In hoeverre is er nu echt sprake van een versoepeling van het ontslagrecht?
Dit verdiepingsartikel is geschreven door Nikki Hendriks
In vogelvlucht door het Nederlandse ontslagrecht: tot 1 januari 2020 bevatte de wet een limitatieve opsomming van ontslaggronden. Alleen als er sprake was van één van die wettelijke acht gronden (a t/m h), kon je als werkgever de arbeidsovereenkomst opzeggen via UWV of laten ontbinden via de kantonrechter.
De ontslaggrond moest ‘voldragen’ zijn (wat inhoudt dat voor het ontslag aan alle vereisten van de ontslaggrond moet worden voldaan) en combinaties van ontslaggronden waren niet mogelijk. Het doel van dit ontslagstelsel was dat het ontslagrecht duidelijk en eenvoudiger zou worden ten opzichte van de periode vóór 2015, met als positief gevolg meer rechtszekerheid.
Het kan bijvoorbeeld gaan om verwijtba